www.mentalfloss.nl Zoeken Contact Thuis
 
Created by Iguana
EffeFlossen!® Sponsor de expeditie voor Kika!
 

Log in of Registreer

Momenteel online : 0 gebruiker(s), 12 gast(en)  
<- Hier kunnen opties staan. Bij jou nog niet?! Meld je dan aan!

 
ZOEKEN & VINDEN

Welkom! (info)
Nieuws
Nieuwsbrief
De nieuwste items
Kalender
Evenementen
Greatest Hits!

Coaching (nieuw)
Vragenlijsten

Poëzie
Columns
Artikelen
Nutteloze kennis
Misvattingen

Nieuwe woorden
Mooie woorden
One-liners
Versprekingen
Sjacherijntjes

Cartoons
Gatvertenties
Links

Statistiekjes
Paginaoverzicht
Link naar ons!
Downloads

The Game
Killer Bunnies
Mental Floss > Columns > Is er leven na je baan? > 6 De proef op de som
Deel 6
Auteur: Jack / Datum: 2004-12-17
 
Ik doe een test

Naar aanleiding van een advertentie in de Volkskrant surfte ik naar de volkskrantbanentest. Dit zou me namelijk helpen om een keuze te maken in het grote aanbod aan werkgevers. Daar ben ik na 7 maanden werkzoekendheid wel aan toe!

Een testje via het internet

De test zou maar een kwartiertje in beslag nemen en hoopvol vul ik de test in. De meerkeuzevragenlijst inventariseert mijn persoonlijkheid. Wat ik wel wil, wat ik niet wil, wat ik kan, wat voor mij belangrijk is, secundaire en primaire arbeidsvoorwaarden, de positie van het ideale bedrijf in de markt, de structuur van de organisatie, de bedrijfsomvang, mijn ideale werkplekindeling, internationaliteit en de bedrijfscultuur. Op alle vragen geef ik netjes antwoord.
Al na een half uur word ik geconfronteerd met een spinnenwebdiagram waarin ik zelf het gewicht van de verschillende factoren mag aangeven.
"Wat een leuke test", denk ik nog.
Het kost meer tijd dan ze voorspeld hadden, maar het ziet er gelikt uit. Hier zou best eens iets interessants uit kunnen komen!

Na het instellen van de belangrijkheid voor de verschilden factoren klik ik op de bevestigingsknop en het resultaat is de top 5 van bedrijven die voor mij als werkgever ideaal zouden zijn: Grontmij, Manpower, Michael Page, Hay group, en ministerie van VWS.
Grontmij staat bovenaan en die uitslag doet me twijfelen aan de validiteit van deze test.
Ik krijg ineens jeuk in mijn zij en klem op de borst. Daarna slaat mijn vertwijfeling om in ontkenning, dan volgt de boosheid, en tenslotte een vastberaden actiebereidheid. Ik controleer eerst nog maar eens al mijn antwoorden. Ik corrigeer wat kleine dingetjes, maar ontdek niets geks en ben met dit gedeelte van de test erg tevreden. Daarna bestudeer ik het spinnenweb en de betekenis van alles factoren.
Ook dat zit snor, ik heb alles goed geïnterpreteerd. Vervolgens neem ik de proef op de som: ik browse terug naar de top 5 van bedrijven. Maar helaas, er blijkt niets veranderd in mijn top 5. Ik ga weer even terug naar het web om wat gewichten te verschuiven, maar hoe ik ook schuif met de belangrijkheidschuifjes in het spinnenweb, dezelfde vijf namen blijven in het lijstje staan. En Grontmij blijft hardnekkig bovenaan staan.
Getver! "Misschien heeft Grontmij de Volkskrant betaald om bovenaan te mogen staan als ik de test in zou vullen?"
Ik besluit al mijn antwoorden een beetje te veranderen en nog eens aan die schuifjes te morrelen... En ja! Gelukt! Eén andere potentiële werkgever komt nu in het lijstje voor: 'MCH'.
"MCH? Nooit van gehoord!", denk ik.
Mooi! Dan is het uur dat ik in deze vragenlijst heb gestopt in elk geval een waardevolle investering geweest, omdat het een nieuwe bedrijfsnaam oplevert. Handig, misschien kan ik me bij die rakkers inschrijven?!

Alle bedrijven uit mijn top 6 hebben ook hun vacatures via dezelfde site beschikbaar. Nou ja, wat heet beschikbaar. Het is tamelijk desillusionerend als ik op de bedrijfsnamen klik. Voor elke organisatie - behalve MCH dan - geldt namelijk dat er momenteel niets te solliciteren valt. Da's lekker! Maar goed, bij MCH maar ik kans op een baan. Per 23-10-2004 zijn vacant:

    1 UNITCOÖRDINATOR CARDIOLOGIE,
    2 SENIOR VERPLEEGKUNDIGE CCU,
    3 CCU-VERPLEEGKUNDIGE (EVT. IN OPL.), en een
    3 HARTFUNCTIELABORANT (EVT. IN OPL.).

Er bekruipt me het angstige gevoel dat ik een week niet heb gehad:
'Ik heb verdomme de verkeerde opleiding gekozen!'.

Omslag en Toeval?

Enfin, een week later word ik gebeld. Een P&O manager heeft het fatsoen om me terug te bellen en te vertellen waarom ik niet geschikt ben voor de functie waarnaar ik heb gesolliciteerd. Ongelofelijk maar waar. Voor het eerst in 7 maanden solliciteren geniet ik respect van de selecteur! Dit alleen maakt dat ik me intens gelukkig voel. Alleen al het feit dat ik gebeld word!
De man legt uit waarom hij me afwijst en aan het eind van het gesprek wijst hij me op een vacature in de Volkskrant. "Is dat niets voor je?". Er breekt een klomp...

Winnen kun je snel

Ik sla de Volkskrant open met in mijn achterhoofd het resultaat van hun banentest. Ik zoek de betreffende advertentie op, bezoek de website van het betreffende bedrijf en schrijf toch maar weer een brief. Op hoop van zegen maar weer. Daarna wacht ik, zoals ik volgens mijn eigen procedures en richtlijnen gewend ben, twee weken af.

Precies op het moment dat ik wil bellen hoe het ermee staat hoor ik via de tamtam dat ik op gesprek mag komen. Ik blijk de uitnodiging voor het eerste gesprek niet ontvangen te hebben. Op donderdagochtend word ik gebeld, en donderdagmiddag zit ik op de stoel. De volgende dat hoor ik al dat ik binnen een week nog eens op gesprek mag komen bij de directeur. Dat gesprek duurt nog geen drie kwartier en dan heb ik onverwacht vakantie! Jawel, want ik heb een baan!

Ik kan eerst mijn oren niet geloven. Ik schiet dan ook meteen in de ontkenningsfase als ik van dat laatste sollicitatiegesprek op weg naar huis ben:

"Ik zal toch niet een of andere bizarre practical joke gemist hebben?".

Nog vol in mijn ongeloof over wat er zich in werkelijkheid af lijkt te spelen bel ik naar het bedrijf op. De secretaresse is vriendelijk en heet me 'welkom' bij het bedrijf wanneer ik haar vertel dat ik het "definitief doe". Ik neem die baan!

Afscheid van mijn leven?

De volgende dag realiseer ik me pas goed dat ik vakantie heb. Vreemd. Ik mag van mezelf dus ook uitslapen en draai me nog eens om. Al ik om 11 uur wakker wordt zit ik recht op in bed en in de stress: "Godver.. ik wil nog zoveel doen voor ik weer aan de slag ga!".
Ik stuiter van "Hoera, ik heb weer een doel in mijn leven!" naar "Dit kan gewoon niet waar zijn!".
Al met al heb ik acht maanden gespendeerd aan het zoeken naar advertenties, het inschrijven bij bureaus, het schrijven van (open) sollicitatiebrieven en het genadeloos afgewezen worden. Aan al die vastigheid en zekerheid komt nu in één klap een einde. Ik probeer me het laatste deel van het gesprek nog eens helder voor de geest te halen.
"Wat zegt u van 3 januari?", hoor ik de man nog zeggen.
"Nou dat lijkt me prima", kerm ik erachteraan, en vanaf dat moment schiet ik het rouwproces in.
Ik neem nu geleidelijk afscheid van mijn leven na mijn baan, want ik heb weer een baan. Ik loop door de stad met een glimlach op mijn gezicht, en triomfantelijk negeer ik de eerste e-mailtjes met vacatures die mijn e-mailbox binnendringen. Heerlijk! Ongelezen flikker ik de vacaturealerts weg. Wat een vrijheid, wat een lust! Het is net als verliefdheid, en ik word er opgewonden van: niets is nog belangrijk, behalve dan "Ik heb doel, ik heb een f***ing baan!".

Nu kan het onbezorgde leven weer beginnen: ontbijten met taart, en een beetje rommelen. De rest van de dag lamlendig en nutteloos zijn. Daarna in de stad zinloos rondhangen, en mijn zuur verdiende Pleuro's over de balk smijten. Dan 's avonds aan het bier om te vieren dat ik een baan en ook vakantie heb. Ik heb nog 2,5 week vol met dit soort dagen voor de boeg, want ik begin pas 3 januari 2005...

Ik ben gaaf!!

Herkenning, dus dan zal het wel goed zijn

Ik sla vandaag de nieuwe Intermediair open en lees dat die kerel, die al 12 weken zijn ervaringen als werkzoekende met de lezers van het weekblad deelt, ook een baan heeft! Het zal wel in de lucht hebben gezeten. Een of andere zweef-o-therische wave van positivisme of zoiets? Of zou het toch aan mezelf liggen?
Ook kopt Intermediair deze week dat testen niks meten. Zie je wel: “volkskrantbanentest mijn reet!”. De spellingchecker van Word heeft deze afgelopen weken niets interessants gesuggereerd. Maar ja, wat kan er beter zijn dan het einde van mijn carrière als werkzoekende?

(2) / 8.00